Menu: Strona główna || Bibliografia - moje prace || Informacje dla uczniów || Materiały dla maturzystów || Wyjazdy || Olimpiada historyczna|| Linki || Kontakt ||

JAK SIĘ UCZYĆ HISTORII ? 1. Dobra znajomość historii jest bardzo związana z ilością i jakością poznanych źródeł – historyk to ktoś ( w dużym przybliżeniu ) kto zna dużo źródeł historycznych.; wynika z tego, że niezawodnym sposobem poznania historii jest lektura, a najlepiej kilka lektur na dany temat historyczny ; historyk dużo czyta – NIE MA JAK NA RAZIE INNEJ, MNIEJ CZASOCHŁONNEJ METODY ; historyka różni od historycznego ignoranta przede wszystkim to, że historyk widzi złożoność przyczyn i skutków a ignorant zwykle zna tylko jedną przyczynę ( np. że wszystkiemu winni są filateliści !!! ) ; uważam, że najważniejszą przyczyną ignorancji jest NIEDOSTATEK LEKTUR ! 2. Należy jasno postawić przed sobą cel i czas do dyspozycji – jeśli celem jest zaliczenie klasówki lub zdanie egzaminu należy zacząć przygotowania od nauczenia się kilku najważniejszych faktów, a potem stopniowo, w miarę możliwości, pogłębiać znajomość tematu ; odpowiednio do tego kolejność lektur do klasówki z rewolucji francuskiej powinna być następująca : hasło w encyklopedii popularnej, ( po utrwaleniu ) treść rozdziału z podręcznika dla podstawówki, ( po utrwaleniu ) treść rozdziału w podręczniku dla liceum, ( po utrwaleniu ) podręcznik akademicki, ( po utrwaleniu ) monografie o Dantonie, Maracie, itp. ; jednym z najważniejszych błędów jest zaczynanie ze zbyt wysokiego pułapu i szybkie zniechęcenie do nierealnego zadania 3. Jeśli celem jest poznanie przeszłości i jakaś forma jej prezentacji należy zacząć od lektury źródeł, potem określić temat, a następnie szukać innych źródeł informacji. 4. Lektura tekstu podręcznika powinna być aktywna ; oznacza to, że : - należy koniecznie wyjaśnić ze słownikiem lub encyklopedią niejasne terminy - należy zapytać nauczyciela o niejasne elementy przedstawionego w podręczniku rozumowania - należy podkreślać w tekście rzeczy ważniejsze ( ołówkiem ) - należy skorzystać z pytań powtórzeniowych i samodzielnie na nie odpowiadać 5. Trzeba przyjąć do wiadomości, że historycy ( np. autorzy podręczników ) mają różne poglądy na różne sprawy i reprezentują różny poziom wiedzy faktograficznej oraz różne zdolności literackie ( precyzja sformułowań ) ; dlatego nie należy przejmować się i zniechęcać sprzecznościami w różnych źródłach informacji, jeśli dotyczą one spraw drobnych ( do uznania ) ; w przypadku poważniejszych różnic – można starać się wyjaśnić rzecz samemu lub prosić o pomoc nauczyciela 6. Jak w każdej dziedzinie, tak i w historii, liczy się systematyczność ; przeczytanie całego podręcznika na dwa dni przed klasówką zakończy się tylko chaosem w głowie 7. Dobry efekt przynosi podzielenie danej pracy do wykonania na kilka części i rozpoczęcie jej wcześniej niż w ostatnim możliwym terminie. 8. Należy koniecznie wyjaśniać z nauczycielem wątpliwości co do uczenia się historii – zarówno te poważne jak i drobniejsze 9. Dobry efekt przynosi wstępne ( i realistyczne ) określenie, ile czasu chce się poświęcić na daną pracę ; wielu specjalistów twierdzi, że uczyć należy się raczej „ szybko ” 10. Sprawdzoną metodą jest nauka w grupie, na przykład wspólne czytanie podręcznika, przepytywanie się, itp. 11. Doskonałą metodą jest porównywanie wiadomości na dany temat w różnych podręcznikach z tego samego poziomu nauczania. 12. W naszych warunkach najpewniejszą i najprostszą metodą zdobycia podstawowych i RACZEJ PEWNYCH wiadomości historycznych jest sięgnięcie do aktualnej, najlepiej 32-tomowej encyklopedii PWN ; wyrażam w ten sposób przekonanie, że w tym właśnie źródle prawdopodobieństwo znalezienia poprawnej daty urodzenia np. Ludwika Schopenhauera jest największe Tytus Izdebski